Als je leest dat van de 100 motorrijders die betrokken zijn bij een ongeval er 18 verongelukken op een kruispunt waarbij de motorrijder op een voorrangsweg rijdt en een auto van rechts komt. Dat van die 100 er 9 van verongelukken op een tegemoetkomende links afslaande auto, dat zijn dat toch behoorlijke cijfers.

Bij het eerste geval verklaart 70% van de automobilist dat hij de motor niet heeft waargenomen, wat mij verrast is dat ook ongeveer 70% van de motorrijden verklaart dat hij de auto WEL heeft waargenomen maar er dus niets mee heeft gedaan. En dat verbaast mij.

Wij hebben allemaal onze aannames en verwachtingspatronen in het verkeer en daar gaat het volgens mij mis. We hebben allemaal een bepaald beeld van hoe wij in het verkeer moeten handelen en dat portretteren we naar onze mede weggebruikers. Als je iemand ziet fietsen, autorijden, motorrijden enz. dan heb jij een bepaald beeld hoe jij zou reageren in die situatie. En zo ga je zelf invullen hoe die ander de situatie zal gaan oplossen. En daar gaat het vaak mis, want het blijkt dat de ander het vaak anders oplost.

Het gaat vaak mis in de standaard situaties, kijk naar de situaties zoals bovenaan beschreven, hoe vaak ben je wel niet zo’n situatie tegengekomen, en hoe vaak ging het goed. En daar zit hem nu net de kneep. Omdat het zo vaak goed gaat wordt het niet meer als risico herkend. Het gaat 1000 keer goed en de 1001-ste keer ben je aan de beurt.

Je moet dus je verwachtingspatroon resetten, niet ervan uitgaan dat degene op die kruising stopt of blijft stilstaan, maar juist oprijdt.

We hebben in het verkeer de zgn. ongevalsketen die bestaat uit, schrik, paniek, overberemming en als laatste glijden.

Die schrik ontstaat omdat je er van uitging dat degene bleef staan, echter hij rijdt op, voldeed dus niet aan jou verwachtingspatroon. Als je ervan uit gaat dat deze oprijdt, en hij doet dat, dan voldoet hij dus aan je verwachtingspatroon en heb je eigenlijk de ongevalsketen doorbroken. Omdat hij voldeed aan je verwachting ontstaat er geen schrik, dus geen paniek enz.

Op het moment dat je ECHT schrikt kom je wat wij noemen in het oer instinct de overlevings module, deze omvat dat je gaat vluchten, vechten of bevriezen. Dus niet meer logisch nadenken. Vandaar dat ik geen fiets wil hebben zonder ABS, want ik weet niet hoe ik in zo’n situatie zou reageren.

In deze cursus de zgn. VRO Risico komt dit uitgebreid aan bod, ik hoor dan ook regelmatig de cursisten O Ja zeggen, dus heel herkenbaar maar eigenlijk gewist omdat het zo’n alledaagse situatie is en haast altijd goed gaat, behalve die ene keer.  De provincie vindt deze cursus blijkbaar zo belangrijk om het ongevalcijfer onder motorrijders naar beneden te brengen, dat ze hier voor het derde jaar op rij subsidie beschikbaar stelt.

Voor slechts 50 euro kun je deelnemen aan een cursus die normaal dik 200 euro kost. Deze cursus vindt plaats in Drachten en is een openbare wegtraining. Kijk vast op de site van de KNMV voor de cursus data, er kunnen slechts 9 personen per dag aan deze cursus deelnemen en vol is vol. Ik promoot deze cursus omdat ik het zo’n belangrijke cursus vindt om de motorrijder nog bewuster te maken en nog meer te laten genieten van het mooie motorrijden.

De volgende keer zal ik het hebben over wat je allemaal kunt verwachten op deze dag.